Barrundiako Udala

ORDUTEGIA

Menu

Ondare Historikoa 

Audikanako errotako Zubia

Audikanako Errotako Zubia: landa-bideak, ura eta Barrundiako eguneroko memoria

Audikanako Errotako Zubia Barrundiako landa-ondarearen parte da. Zubi mota hauek gogorarazten dute antzina bideek, erreka eta ibaiek eta errotek zuten garrantzia herrietako eguneroko bizimoduan.

Ez zen soilik ura zeharkatzeko egitura bat: lana, paisaia, mugikortasuna eta herriaren memoria lotzen zituen elementua zen.


Sarrera

Landa-zubiak funtsezko elementuak izan dira herrien historia ulertzeko.

Askotan oharkabean pasatzen diren arren, ezinbestekoak ziren:

  • etxeak lotzeko,
  • soroetara joateko,
  • errotara iristeko,
  • elizara joateko,
  • herrien arteko komunikazioa mantentzeko.

Audikanako Errotako Zubia eguneroko bizimodua posible egin zuten azpiegitura txiki horien barruan ulertu behar da.

Bere izenak zuzenean lotzen du errotaren munduarekin, nekazaritza-gizartean ezinbestekoa zen eraikinarekin.


Audikana eta bere ingurunea

Barrundiako herria

Audikana Barrundiako udalerriko kontzejua da, Araban.

Bere paisaia Arabako Lautadaren parte da:

  • nekazaritza-lurrak,
  • erreka txikiak,
  • landa-bideak,
  • herri txiki historikoak.

Ingurune honetan zubiak beharrezkoak ziren urte osoan zehar mugitzeko, batez ere eurite edo ur-goraldietan.


Ura paisaiaren ardatz gisa

Ura beti izan da landa-bizitzaren antolatzaile nagusietako bat.

Erabiltzen zen:

  • edateko,
  • ureztatzeko,
  • arropa garbitzeko,
  • abereak zaintzeko,
  • errotak mugiarazteko.

Errotako Zubiak erakusten du gizakiak nola egokitu zuen paisaia eguneroko beharrak asetzeko.


Zubia eta errota

Harreman praktikoa

“Errotako Zubia” izenak garbi erakusten du errotarekin zuen lotura.

Errota batek bi gauza behar zituen:

  • ura → makinak mugitzeko,
  • bideak → jendea bertara iristeko.

Zubia sare horren pieza garrantzitsua zen.


Alearen bidea

Mendeetan zehar familiek zerealak errotara eramaten zituzten irina egiteko.

Bide horretan erabiltzen ziren:

  • landa-bideak,
  • erreka inguruko pasabideak,
  • zubiak.

Zubia, beraz, nekazaritzatik elikadurarako bidearen parte zen.


Ideia nagusia:
Errotako Zubia ezin da elementu isolatu bezala ulertu. Ura, bideak, errota eta nekazaritza-bizitza lotzen zituen sare historiko baten parte zen.


Zer zen landa-zubi bat?

Lekuak elkartzeko egitura

Landa-zubi baten helburua erreka edo ur-ibilgu bat modu seguruan gurutzatzea zen.

Horri esker lotzen ziren:

  • herriko alde desberdinak,
  • soroak,
  • baserriak,
  • lan-eremuak.

Zubirik gabe, eurite garaian bide batzuk eten egiten ziren.


Eguneroko azpiegitura

Ez ziren zubi monumentalak.

Haien balioa ez zegoen tamainan, baizik eta erabileran.

Arazo praktiko bati erantzuten zioten:

nola mugitu herrian eta inguruan urte osoan.


Zubiaren arkitektura

Harria eta sendotasuna

Zubi tradizionaletan harria izan ohi zen material nagusia.

Harria egokia zen:

  • uraren indarrari aurre egiteko,
  • denborari eusteko,
  • pertsonen eta animalien joan-etorria jasateko.

Paisaiara egokitzea

Landa-arkitekturak ez zuen paisaia menperatu nahi.

Egokitu egiten zen:

  • erreka nolakoa zen,
  • lurra nolakoa zen,
  • bideak nondik igarotzen ziren.

Horregatik, zubi bakoitza bere inguruari lotuta dago.


Errota landa-ekonomian

Ohiko ehotzea

Errota ezinbestekoa zen zerealak irin bihurtzeko.

Irinarekin egiten ziren:

  • ogia,
  • taloak,
  • eguneroko jaki ugari.

Mende askotan ogia izan zen elikaduraren oinarria.


Errotaria

Errotaria pertsona garrantzitsua zen herrian.

Bere lana zen:

  • makinak zaintzea,
  • uraren indarra kontrolatzea,
  • ehotzea antolatzea.

Errotaren inguruan harreman sozialak ere sortzen ziren.


Zubia lanaren memoria bezala

Pertsonak, animaliak eta gurdiak

Errotako Zubitik igaroko ziren:

  • herritarrak,
  • abereak,
  • ale-zakuak,
  • tresnak,
  • nekazaritzako produktuak.

Eguneroko mugimendu txiki horiek osatzen zuten herriaren bizitza.


Historia isila

Zubiek normalean ez dituzte pertsona ospetsuen izenak gordetzen.

Baina gordetzen dute:

  • nekazarien memoria,
  • familien lana,
  • belaunaldien joan-etorria.

Hor dago haien benetako balioa.


Euskara eta toponimia

Audikana eta lurraldearen izenak

Audikana Barrundiako memoria toponimikoaren parte da.

Herrien, bideen, zubien eta errotaren izenek lurraldearen historia gordetzen dute.

Izenak paisaia irakurtzeko modu bat dira.


Zubia eta errota

Euskaraz:

  • zubia → puente
  • errota → molino
  • ura → agua
  • bidea → camino

Hitz horiek ezin hobeto azaltzen dute leku honen esanahia:

ura zeharkatu, errotara iritsi eta bizitza mugiarazi.


Barrundiako eguneroko ondarea

Monumentu handietatik harago

Ondarea ez dago soilik:

  • gazteluetan,
  • jauregietan,
  • elizetan.

Ondarea ere badago:

  • zubietan,
  • errotetan,
  • iturrietan,
  • garbitokietan,
  • bide zaharretan.

Horiek kontatzen dute herritarren benetako eguneroko historia.


Baliabide kulturala

Errotako Zubiak azaltzeko aukera ematen du:

  • landa-bide zaharrak,
  • uraren erabilera nekazaritzan,
  • erroten garrantzia,
  • herritarren mugikortasuna,
  • arkitektura praktikoa,
  • nekazarien lana,
  • euskarazko paisaia-hiztegia.

Landa-paisaiaren aldaketa

Bide eta erabilera berriak

Errepide berriak, makineria modernoa eta industrializazioa iristean, bide zahar askok garrantzia galdu zuten.

Errota tradizionalek ere pixkanaka beren funtzioa galdu zuten.


Azpiegituratik ondarera

Gaur egun Errotako Zubiaren balioa aldatu egin da.

Lehen:

pasatzeko eta lan egiteko tresna zen.

Orain:

memoria gordetzen duen ondare-elementua da.


Ondorioa

Audikanako Errotako Zubia Barrundiako eguneroko ondarearen adibide bikaina da.

Bere garrantzia ez dago handitasunean, baizik eta kontatzen duen historian.

Mendeetan zehar aukera eman zuen:

  • ura zeharkatzeko,
  • errotara iristeko,
  • alea garraiatzeko,
  • herriko bizimodua lotuta mantentzeko.

Barrundiako beste elementu xume askok bezala, erakusten du historia ez dela soilik monumentu handietan gordetzen.

Batzuetan historia zubi txiki batean, uraren ondoan eta belaunaldi askoren urratsetan bizi da.