Barrundiako Udala

ORDUTEGIA

Menu

Ondare Historikoa 

LAarreako San Millan Eliza

Barrundia: erlijio-ondarea, parrokia-memoria, landa-paisaia eta euskal kultura

Larreako San Millan eliza Barrundiako ondare historiko eta erlijiosoaren parte da.

Arabako Lautadako kontzejuetako batean kokatua, mendeetan zehar komunitate baten memoria gorde du:

  • parrokiari lotutako bizitza,
  • nekazaritza-paisaia,
  • bide tradizionalak,
  • euskal toponimia.

Sarrera

Larreako San Millan eliza kontzejuaren historia ulertzen laguntzen duten elementuetako bat da.

Arabako beste landa-eliza askorekin gertatzen den bezala, bere balioa ez dago soilik eraikinean.

Bere garrantzia dago herriko familientzat izan duen esanahian.

Belaunaldiz belaunaldi, eliza izan da:

  • gurtzarako lekua,
  • ospakizunen tokia,
  • agur eta oroitzapenen espazioa,
  • herritarren topagunea.

Bertan garatu dira komunitatearen bizitzako une nagusiak:

  • bataioak,
  • ezkontzak,
  • hiletak,
  • jaiak,
  • auzotarren arteko elkartzeak.

Larrea eta bere ingurune historikoa

Barrundiako kontzejua

Larrea Arabako Barrundia udalerriaren parte da.

Bere paisaia osatzen dute:

  • nekazaritza-soroek,
  • landa-bideek,
  • etxe tradizionalek,
  • abeltzaintzari eta nekazaritzari lotutako inguruneak.

Eliza paisaia horren barruan kokatzen da, herriko erreferentzia nagusietako bat bezala.


Larrea izenaren esanahia

Larrea toponimoa euskaratik dator.

Bere esanahia:

“belardia” edo “larrea” da.

Esanahi horrek zuzenean lotzen du herriaren izena inguruko paisaiarekin:

  • zelaiak,
  • larreak,
  • nekazaritza eta abeltzaintza.

Leku-izenak ere ondarearen parte dira.

Izan ere, gordetzen dute antzinako komunitateek nola ulertzen eta izendatzen zuten beren ingurua.


San Millan izendapena

San Millan Cogollakoa

Eliza San Millani eskainita dago.

San Millan figura garrantzitsua da penintsulako kristau-tradizioan.

San Millan Cogollakoa Errioxarekin lotutako eremutar santua izan zen.

Bere izena lotuta dago:

  • San Millango monasterioekin,
  • kultura erlijiosoarekin,
  • penintsulako historiaren transmisioarekin.

Bere gurtza inguruko lurralde askotan zabaldu zen, baita Araban ere.


Idazketarekin eta kulturarekin duen lotura sinbolikoa

San Millan lotuta dago balio kultural handiko monasterio-ingurune batekin.

San Millan Cogollako monasterioak ezagunak dira antzinako testu eta glosengatik.

Horregatik, San Millani eskainitako eliza batek lotura dauka:

  • idatzizko kulturarekin,
  • erlijioarekin,
  • ezagutzaren transmisioarekin.

Ideia nagusia:
San Millani eskainitako Larreako elizak lotura egiten du:

  • iparraldeko lurraldeetan oso zabaldutako debozio batekin,
  • Errioxako San Millango monasterioen tradizio kulturalarekin.

Tenpluaren jatorri historikoa

Historia pilatu duen landa-eliza

Arabako landa-elizak askotan eraikuntza-fase desberdinen emaitza dira.

Mendeetan zehar:

  • konpondu,
  • handitu,
  • eraldatu egin ziren.

Aldaketa horiek herriaren beharren eta garai bakoitzeko aukeren arabera egiten ziren.


San Millan eliza memoria pilatzen joan den tenplu bezala ulertu behar da.

Bere barruan gordetzen dira:

  • hormak,
  • irudiak,
  • kanpaiak,
  • dokumentuak,
  • ospakizunen oroitzapenak.

Parrokia kontzejuaren erdigune bezala

Herri txikietan, parrokia ez zen soilik leku erlijiosoa.

Komunitateak bere burua ezagutzen zuen tokietako bat zen.

Elizak laguntzen zuen:

  • egutegia antolatzen,
  • bizilagunak elkartzen,
  • familien memoria gordetzen.

Landa-arkitektura erlijiosoa

Soiltasuna eta iraunkortasuna

Arabako landa-arkitektura erlijiosoak hainbat ezaugarri nagusi ditu:

  • soiltasuna,
  • sendotasuna,
  • ingurura egokitzeko gaitasuna.

Tenplu hauek ez zuten katedral handien ikusgarritasuna bilatzen.

Helburua beste bat zen:

belaunaldiz belaunaldi herriaren erreferentzia izatea.


Harria material nagusi bezala

Harria izan zen eliza tradizionaletako material garrantzitsuena.

Bere erabilerak aukera ematen zuen:

  • eraikin sendoak egiteko,
  • klimari aurre egiteko,
  • denboraren igarotzeari eusteko.

Baina harriak esanahi sinbolikoa ere bazuen.

Adierazten zuen:

  • jarraipena,
  • egonkortasuna,
  • lurraldearekiko lotura.

Dorrea eta kanpaiak

Elizako dorrea herriaren barruko erreferentzia bisuala zen.

Urrutitik ikusten zen eta herriaren presentzia markatzen zuen paisaian.

Kanpaiek komunitatearen denbora antolatzen zuten.

Mendeetan zehar iragarri zituzten:

  • mezak,
  • jaiak,
  • heriotzak,
  • abisuak,
  • ospakizun bereziak.

Kanpaien soinua herriko eguneroko bizitzaren parte zen.


San Millan elizaren inguruko bizitza

Erlijio eta familia ospakizunak

Elizak Larreako bizilagunen bizitzako une nagusiak lagundu zituen.

Bertan egiten ziren:

  • bataioak,
  • ezkontzak,
  • hiletak,
  • igandeko mezak,
  • jai erlijiosoak,
  • santu titularrarekin lotutako ospakizunak.

Belaunaldien memoria

Herriko familia bakoitzak, modu batean edo bestean, lotura izan du elizarekin.

Horregatik, bere balioa ez da soilik artistikoa.

Baita ere bada:

  • emozionala,
  • komunitarioa,
  • familiarra.

Elizak oroimena gordetzen du:

  • Larrean bizi izan ziren pertsonena,
  • bertan lan egin zutenena,
  • gaur egungo herria eraiki zuten belaunaldiena.

Parrokia-erregistroak eta dokumentazioa

Bataioak, ezkontzak eta heriotzak

Landa-parrokiek erregistro sakramentalak sortzen zituzten.

Gaur egun dokumentu horiek oso baliotsuak dira tokiko historia aztertzeko.

Bertan aurki daitezke:

  • izenak,
  • abizenak,
  • datak,
  • familia-harremanak.

Informazio horri esker komunitatearen bilakaera berreraiki daiteke.


Eliza memoria-artxibo bezala

Bere arkitekturaz gain, San Millan elizak beste modu askotan gordetzen du memoria:

  • dokumentuak,
  • objektu liturgikoak,
  • irudiak,
  • tradizioak.

Landa-eliza bat, neurri batean, honako hau da:

harriz eta paperez egindako artxibo historiko bat.