Barrundiako Udala

ORDUTEGIA

Menu

Ondare Historikoa 

Elgeako Karobia

Barrundia: landa-ondarea, lan tradizionala, paisaia eta euskararen memoria

Elgeako karobia Barrundiako landa-ondarearen parte da, eta herrietan oso garrantzitsua izan zen jarduera tradizional bat gogorarazten du: karearen ekoizpena.

Labe hauek, euskaraz karobiak izenez ezagunak, kareharria kare bizi bihurtzeko erabiltzen ziren, su biziaren eta etengabeko lanaren bidez.


Sarrera

Elgeako karobia ez da gaztelu edo eliza baten moduko eraikin monumentala, baina balio historiko handia dauka.

Landa-komunitateen eguneroko lana irudikatzen du eta herriek inguruko baliabide naturalak nola aprobetxatzen zituzten erakusten du.

Elgea bezalako lekuetan, mendilerroaren ondoan eta Barrundiako udalerriaren barruan kokatuta, naturaren, nekazaritzaren, abeltzaintzaren eta lanbide tradizionalen arteko harremana funtsezkoa izan zen mendeetan zehar.


Elgea eta bere ingurunea

Mendilerroaren oinetan dagoen herria

Elgea Barrundiako kontzejua da, ingurune natural nabarmen batean kokatua, Elgeako mendilerroaren ondoan.

Bere paisaiak:

  • mendiak,
  • bideak,
  • larreak,
  • nekazaritza-lurrak

inguruan garatu ziren jarduera tradizional asko azaltzen ditu.

Mendilerroak eskaintzen zituen:

  • egurra,
  • harria,
  • larreak,
  • komunikazio-bideak.

Elementu horiek ezinbestekoak ziren landa-bizitzarako.


Gebararekin izandako lotura historikoa

Elgea historikoki Gebarako Jaurerriarekin eta geroago OƱatiko Konderriarekin lotuta egon zen.

Harreman horrek erakusten du herria lurralde-sare zabalago baten parte zela:

  • leinuekin,
  • bideekin,
  • inguruko botere-egiturekin lotuta.

Zer da karobi bat?

Labe tradizional bat

Karobia normalean harriz eraikitako labe bat da, karea egiteko erabiltzen zena.

Karea kareharria oso tenperatura altuetan hainbat egunez berotuz lortzen zen.

Prozesuak hiru elementu nagusi behar zituen:

  • kareharria,
  • egurra erregai bezala,
  • sua mantentzeko etengabeko lana.

Euskarazko izena: karobia

Euskaraz, kare-labe bati karobia esaten zaio.

Hitza kare hitzarekin lotuta dago.

Hiztegi horrek erakusten du labe hauek euskal bizimodu tradizionalean izan zuten garrantzia.


Nola funtzionatzen zuen karobi batek?

Labearen prestaketa

Karobia piztu aurretik barrualdea arretaz prestatu behar zen.

Kareharriak modu ordenatuan jartzen ziren, beroa ondo zabaldu eta erreketa ahalik eta uniformeena izan zedin.

Gainera, egur kantitate handia bildu behar zen.

Lana sua piztu baino askoz lehenago hasten zen.


Harriaren erreketa

Sua hainbat egunez mantendu behar zen.

Karobi tradizional askotan, labea piztuta egon zitekeen:

aste batetik bi astera bitartean,

tamainaren, harri kopuruaren eta nahi zen ekoizpenaren arabera.

Tenperatura oso altuetara iristen zen.

Kareharria kimikoki eraldatzen zen, kare bizi bihurtu arte.


Karea ateratzea eta itzaltzea

Erreketa amaitzen zenean, karea kontu handiz atera behar zen.

Kare bizia material erabilgarria zen, baina baita arriskutsua ere:

urarekin erreakzionatzen zuen eta bero handia askatzen zuen.

Ondoren, itzali egiten zen erabilera desberdinetarako egokia zen karea lortzeko.